آنگاه كه غرور كسي را له مي كني ، آنگاه كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي

 

كني ، آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني ، آنگاه كه بنده اي را

 

ناديده مي انگاري ، آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خورد شدن

 

غرورش را نشنوي ، آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده ي خدا را ناديده مي گيري

 

، مي خواهم بدانم ، دستانت را به سوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي

 

خوشبختي خودت دعا كني ؟

 


 

نوشته شده توسط پاییز در 2007/10/19 ساعت 6:51 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت